सीधे मुख्य सामग्री पर जाएं

Provide more weapons to Ukraine: Plea from two of most pampered media figures in West

By James W. Carden 

Two of America’s leading neocon apparatchiks, Atlantic editor Jeffrey Goldberg and Atlantic staff writer Anne Applebaum traveled to Ukraine with the widow of the American tech titan Steve Jobs (who now, as it happens, owns The Atlantic) for a round of war tourism and a sit-down with Ukrainian president Zelensky.
The results are about what you’d expect.
We are informed that, “Although the war is not lost, it is also not won.”
That, “Uniquely the United States has the power to determine how, and how quickly, the war of attrition turns into something quite different.” That, “The fate of NATO, of America’s position in Europe, indeed of America’s position in the world are all at stake.”
That, “This is a war over a fundamental definition of not just democracy but civilization.” There is neither time nor world enough to recount Goldberg and Applebaum’s record of willful misrepresentations and outright fabrications in support of every US military adventure over the past thirty years.
But credit where it is due, their timing is nothing if not impeccable; despite the special pleading of academics, think tank hands and publicists such as Goldberg and Applebaum just back from state-sponsored trips to Ukraine telling us that victory is in sight if only we provide more weapons, the actual state of affairs on the ground is beginning to reveal itself. The trove of Pentagon leaks and events on the ground indicate that the tide of the war is likely turning, and not to the advantage of Ukraine and its Western sponsors.
Here is US Supreme Allied Commander in Europe, Army four star Christopher Cavoli testifying before Congress last month:
"The Russian ground force has been degenerated somewhat by this conflict, although it is bigger today than it was at the beginning of the conflict…The air force has lost very little; they’ve lost 80 planes. They have another 1,000 fighters and fighter bombers. The navy has lost one ship.”
In Goldberg and Applebaum’s telling:
“America is linked to the war in this deeper sense. The civilization that Ukraine defends has been profoundly shaped by American ideas not just about democracy, but about entrepreneurship, liberty, civil society, and the rule of law.”
And yet, as Olga Baysha, author of Democracy, Populism and Neoliberalism in Ukraine, told journalist Branko Marcetic last month, Zelensky has been prosecuting a “war on journalism” since February 2021, fully one year before the Russian invasion, shutting down three three television channels (NewsOne, 112 Ukraine, and ZIK) controlled by the opposition. This was followed, later in 2021, by the sanctioning and banning of still more opposition channels, including Strana.ua, First Independent Channel, UKRLIVE, Sharij.net, and Nash.
As Baysha put it, “The prosecution of oppositional journalists presented as ‘enemies of the people’ started not because of the war but because of the falling popularity of Zelensky.”
The Goldberg-Applebaum piece then is illustrative for what it leaves out. We’re told, via Zelensky, that the Russians are such savages that they even stoop to steal urinals on their way out of town. And that is an illustrative vignette for a magazine feature, no question about it. But why is there, in this “big think” piece, which comes adorned with cover art by U2’s Bono, no mention of the root causes of the war? Or of the ratio of Ukrainian to Russia war dead, now thought to be the range of 7 to 1? Or the continuing risks of escalation? Or the nearly decade long abuse of Ukraine’s ethnic Russian population beginning with Ukrainian president Poroshenko’s “anti terrorist operation” of April 2014? Or the role that the far-right, neo-Nazi Azov and Right Sector battalions have played in the war effort?
Goldberg and Applebaum do however get around to defining what “victory” means to the Ukrainian side…
“Victory means, first, that Ukraine retains sovereign control of all of the territory that lies within its internationally recognized borders, including land taken by Russia since 2014: Donetsk, Luhansk, Melitopol, Mariupol, Crimea.”
What this amounts to is a plea from two of the most pampered media figures in the Western world to continue and, if we are to take their wish for Ukraine to re-take Crimea seriously, increase the scale of the fighting done by terrified teenagers and young men in muddy trenches which are said to resemble the conditions along the Somme a hundred years ago. But no matter. The slaughter must continue lest Ukraine lose its “chance to alter geopolitics for a generation.”
Readers looking to be informed should look elsewhere. Goldberg and Applebaum specialize in producing a kind of faux-literary war agitprop for the Beltway “in crowd.” What Christopher Hitchens did with Iraq, Goldberg and Applebaum now seek to do with Ukraine. Yet should you decide to breach The Atlantic’s paywall, be sure to check your brain at the door and enjoy those doodles on the cover by Bono…
---
This article is distributed by Globetrotter in partnership with the American Committee for U.S.-Russia Accord (ACURA). James W. Carden is a former adviser on Russia to the Special Representative for Global Intergovernmental Affairs at the State Department. He is a member of the board of ACURA. Source: Globetrotter

टिप्पणियाँ

ट्रेंडिंग

दाँव उल्टा पड़ा: राहुल गांधी के रूप में हम एक साधारण इंसान को नायक होते देख रहे हैं

-  अमिता नीरव  संघ औऱ बीजेपी ने राहुल गाँधी पर जो सोचकर ‘इन्वेस्ट’ किया था, उसके परिणाम गंभीर रूप से नुकसानदेह आ रहे हैं। ये थोड़ी अटपटी बात लग सकती है, लेकिन सोचिएगा कि संघ और बीजेपी ने राहुल गाँधी को जितना गंभीरता से लिया, उनकी संभावनाओं को लेकर वे जितना श्योर थे, उतना तो खुद राहुल और कांग्रेस भी नहीं थी।

બે-રોકટોક રણ અભયારણ્ય વિસ્તારમાં માફિયાઓનું અન-અધિકૃત અને ગેર-કાયદેસર પ્રવૃત્તિઓ

- અગરિયા હિત રક્ષક મંચ  કચ્છના નાના રણમાં શિકારપૂર, કાનમેર રણ વિસ્તારમાં જમીન માફિયા જુથ વચ્ચેની આંધાધૂંધ ગોળીબાર થયો તેમાં એક વ્યક્તિ નો જીવ ગયો. આ ઘટનાથી ફરી એકવાર કચ્છના નાના રણની જમીન પર ગેરકાયદેસર કબજો કરી તેનો સોદો કરનારા જૂથો, ટોળીઓની વાત ચર્ચામાં આવી છે. 

हिंदी आलोचना जैसे पिछड़ चुके अनुशासन की जगह हिंदी वैचारिकी का विकास जरूरी

- प्रमोद रंजन*   भारतीय राजनीति में सांप्रदायिक व प्रतिक्रियावादी ताकतों को सत्ता तक पहुंचाने में हिंदी पट्टी का सबसे बड़ा योगदान है। इसका मुख्य कारण हिंदी-पट्टी में कार्यरत समाजवादी व जनपक्षधर हिरावल दस्ते का विचारहीन, अनैतिक और  प्रतिक्रियावादी होते जाना है। अगर हम उपरोक्त बातों को स्वीकार करते हैं, तो कुछ रोचक निष्कर्ष निकलते हैं। हिंदी-जनता और उसके हिरावल दस्ते को विचारहीन और प्रतिक्रियावादी बनने से रोकने की मुख्य ज़िम्मेदारी किसकी थी?

ગુજરાતના સ્થાપના દિવસે યાદ કરીએ ભારતના વિશ્વપ્રસિદ્ધ ગુજરાતી પુરાતત્વવિદ્ ને

- ગૌરાંગ જાની*  આજે કોઈ ગુજરાતી એ કલ્પના પણ ન કરી શકે કે વર્ષ ૧૮૩૯ માં જૂનાગઢમાં જન્મેલા એક ગુજરાતી વિશ્વ પ્રસિદ્ધ બની શકે! પણ આપણે એ ગુજરાતીને કદાચ વિસરી ગયા છીએ જેમણે ગિરનારના અશોક શિલાલેખને દોઢસો વર્ષ પૂર્વે ઉકેલી આપ્યો.આ વિદ્વાન એટલે ભગવાનલાલ ઈન્દ્રજી. ૭ નવેમ્બર, ૧૮૩૯ ના દિવસે જૂનાગઢના પ્રશ્નોરા નાગર બ્રાહ્મણ પરિવારમાં તેમનો જન્મ થયો હતો. જૂનાગઢના એ સમયે અંગ્રેજી શિક્ષણની સગવડ ન હોવાને કારણે તેમને અંગ્રેજી ભાષાનું જ્ઞાન ન હતું પણ પાછળથી તેમણે ખપ પૂરતું અંગ્રેજી જાણી લીધું હતું.

राम के महल में आग लगाता हनुमान: चर्चित सोशल मीडिया इनफ्लुएंसर दिलीप मंडल

- प्रमोद रंजन  चर्चित सोशल मीडिया इनफ्लुएंसर दिलीप मंडल ने अचानक राजनीतिक पलटी मारी है और राजद-सपा-स्टालिन आदि के खेमे को छोड़ कर राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ के लिए बैटिंग करने लगे हैं। कई लोगों में उनके कथित पतन से दु:ख खीज और गुस्सा है।

नफरती बातें: मुसलमानों में असुरक्षा का भाव बढ़ रहा है, वे अपने मोहल्लों में सिमट रहे हैं

- राम पुनियानी*  भारत पर पिछले 10 सालों से हिन्दू राष्ट्रवादी भारतीय जनता पार्टी (भाजपा) राज कर रही है. भाजपा आरएसएस परिवार की सदस्य है और आरएसएस का लक्ष्य है हिन्दू राष्ट्र का निर्माण. आरएसएस से जुड़ी सैंकड़ों संस्थाएँ हैं. उसके लाखों, बल्कि शायद, करोड़ों स्वयंसेवक हैं. इसके अलावा कई हजार वरिष्ठ कार्यकर्ता हैं जिन्हें प्रचारक कहा जाता है. भाजपा के सत्ता में आने के बाद से आरएसएस दुगनी गति से हिन्दू राष्ट्र के निर्माण के अपने एजेण्डे को पूरा करने में जुट गया है. यदि भाजपा को चुनावों में लगातार सफलता हासिल हो रही है तो उसका कारण है देश में साम्प्रदायिकता और साम्प्रदायिक मुद्दों का बढ़ता बोलबाला. इनमें से कुछ हैं राम मंदिर, गौमांस और गोवध एवं लव जिहाद. 

આપણા સમાજમાં દીકરીના માતપિતાનો દરજ્જો દીકરાના માતાપિતા કરતાં નિમ્ન કક્ષાનો કેમ?

- તૃપ્તિ શેઠ  થોડાંક દિવસ પહેલાં એક દુકાનમાં ખરીદી કરવાં ગઈ અને એ બહેન જે દુકાન પર બેઠાં હતાં એ ફોન પર વાતો જ કર્યા કરતાં હતાં . હું કંટાળીને આગળ જવા ગઈ તો એ મને કહે , "સોરી !  મારી મમ્મીને હું રોજ આ સમયે ફોન કરું છું કેમ કે એ મંદિરમાં રહે છે અને ત્યાં ઈલેક્ટ્રિસિટી નથી. એ પાંચ રૂપીઆમાં ફોન રોજ ચાર્જ કરાવે અને મારી સાથે વાત કરે." મે પૂછ્યું તારી મમ્મી કેમ એકલી રહે છે, તો એનો જવાબ હતો કે મારા બે ભાઈઓએ મારી મમ્મીને એના ઘરમાંથી કાઢી મૂકી છે એટલે એક ગામના છેવાડે આવેલાં મંદિરમાં રહે છે અને ત્યાં કામ કરે છે . મે કહ્યું ,” તું કેમ તારી મમ્મીની બોલાવી લેતી નથી ? “ તો મને કહે, મારી મા કહે છે કે છોકરીને ઘરે પાણી પણ પીએ તો  પાપ લાગે. 

તત્વચિંતક રાજનીતિજ્ઞ મોદીનાં લોકસભાની ચૂંટણી સંદર્ભે મહાન વ્યાખ્યાનો પ્રકાશિત કરવા જોઈએ

- ઉત્તમ પરમાર  વિશ્વના મહાન તત્વચિંતક રાજનીતિજ્ઞ અને આપણા મહાન વડાપ્રધાન આદરણીય નરેન્દ્રભાઈ મોદી 2024ની લોકસભાની ચૂંટણી સંદર્ભે જે જાહેર વ્યાખ્યાનો આપી રહ્યા છે, એ માત્ર ભારતના વડાપ્રધાનોના નહીં પરંતુ વિશ્વના વડાપ્રધાનોના પ્રવચનો પૈકી સર્વશ્રેષ્ઠ પ્રવચનો છે.

एक बहुत बड़ा झूठ: मुसलमानों की आबादी बढ़ती रही तो हिन्दू अल्पसंख्यक बन जाएंगे

- राम पुनियानी  चुनावी मौसम जैसे-जैसे समाप्ति की ओर बढ़ रहा है, वैसे-वैसे समाज को बांटने वाला प्रचार भी अपने चरम पर पहुँच रहा है. भाजपा के मुख्य प्रचारक स्वयं प्रधानमंत्री मोदी है. इस चुनाव में उनका पूरा नैरेटिव इस झूठ के  आसपास बुना गया है कि अगर इंडिया गठबंधन सत्ता में आया तो वह सारी सुविधाएं और लाभ केवल मुसलमानों को देगा. हर चीज़ पर मुसलमानों का पहला हक होगा और संविधान में इस तरह के बदलाव किये जाएंगे जिससे हिन्दू इस देश के दूसरे दर्जे के नागरिक बन जाएंगे. मोदीजी हमें जॉर्ज ऑरवेल के उपन्यास “नाइनटीन एट्टी-फोर”  की याद दिलाता है, जिसमें सच को सिर के बल खड़ा कर दिया जाता है. हिन्दुओं में यह डर पैदा किया जा रहा है कि देश में मुसलमान सारे विशेषाधिकार हासिल कर लेंगे.

हीट-एक्शन नीति में अनौपचारिक व खुले-में-कार्यरत मजदूरों को शामिल नहीं करना निंदनीय

- नेशनल अलायन्स ऑफ़ पीपुल्स मूवमेंट्स  पूरे भारत में 'चुनावी गर्मी' ज़ोर पकड़ चुकी है, जो हम सभी को साफ़-साफ़ दिखाई भी दे रही है। हालाँकि, एक और गर्मी है जो नागरिकों, विशेष रूप से करोड़ों खुले में काम करने वाले श्रमिकों को प्रभावित करती है, यह न तो 'चुनावी मुद्दा' है और न ही इस पर सामाजिक रूप से पर्याप्त ध्यान दिया जाता है। भारत के ग्रामीण और शहरी दोनों हिस्सों में मेहनतकश लोग, जो चिलचिलाती धूप में भी हमारे गाँवों और शहरों के लिए अनाज पैदा करते हैं, हर तरह का निर्माण कार्य करते हैं, शहरों व गांवों को चलाते हैं, हमें विभिन्न प्रकार की सेवाएँ प्रदान करें, लेकिन इसी वर्ग का अभी तक 'मुख्यधारा' के जलवायु न्याय और नीतिगत विमर्श में पर्याप्त रूप से प्रतिनिधित्व नहीं किया गया है।